پنج شنبه , ۲ شهریور ۱۳۹۶
خانه / شبکه نمایش خانگی / نقد سریال آسپرین در شبکه نمایش خانگی
نقد سریال آسپرین در شبکه نمایش خانگی
نقد سریال آسپرین در شبکه نمایش خانگی

نقد سریال آسپرین در شبکه نمایش خانگی

نقد سریال آسپرین در شبکه نمایش خانگی

«آسپرین» به کارگردانی و تهیه کنندگی فرهاد نجفی که تاکنون تنها دو قسمت از آن وارد شبکه ویدئویی شده است،

سریال آسپرین در قسمت های پخش شده نشان داده که نه تنها هیچ شباهتی با تولیدات تلویزیون ندارد،بلکه با نگاهی به جریان روز سریال سازی در دنیا،تلاش کرده تکنیکهای جذابی را برای روایت داستانی با مولفه های ایرانی روایت کند . به ویژه اینکه بدانیم ژانر معمایی در ایران کمتر مورد توجه فیلمسازان قرار گرفته و همچنان نمونه های جذاب محدودی را می توان برای آن مثال زد.

نجفی که با ساخت فیلم «حرکت اول» و سریال «ماتادور» نشان داد شناخت درستی از ژانرهای پلیسی معمایی و فضای اثار اکشن دارد،این بار در «آسپرین» دست به یک ریسک بزرگ زده است . او بدون توجه به تجربه های موفق و ممتد شبکه ویدئویی در ساخت سریالهای عاشقانه،در صدد برآمده با مهندسی سلیقه مردم،ضمن پر کردن خلا تولید آثار دیدنی اکشن و معمایی ،چه در تلویزیون ،سینما یا همین شبکه ویدئویی، نوع جدیدی از سریال سازی را در شبکه نمایش خانگی به عنوان رسانه ای برآمده از سرمایه بخش خصوصی بنیانگذاری کند.

«آسپرین» در یک اتمسفر مبهم و پراسترس آغاز می شود و فیلمساز آرام آرام با معرفی کاراکترهایی به موازات یکدیگر تلاش می کند کنجکاوی تماشاگر را نسبت به نحوه مناسبات و روابط این افراد با هم برانگیزد .

در سویی شاهد مکالمه چند نگهبان مسلح خودروی حمل پول هستیم و در سوی دیگر شخصیت اصلی را داریم که تحت معالجات وآزمایشهای مشکوک دانشمندی بدطینت قرار دارد . در آن بخش که نگهبانان مسلح خودروی حمل پول جای دارند،سازندگان با استفاده از نوعی دیالوگ نویسی شوخ و شنگ و پینگ پونگی فضای ذهنی تماشاگر را برای استقبال از بحرانی آزار دهنده در سوی دیگر قصه و نیز قسمت دوم سریال آماده می کنند . استفاده از الفاظی که نشانگر جایگاه اجتماعی نگهبانان داستان است،ضمن ایجاد گونه ای از کمدی که در مرز وحشت جای دارد،آرام آرام بستر را برای بروز یک تشنج فراهم می کند .

نقد سریال آسپرین در شبکه نمایش خانگینقد سریال آسپرین در شبکه نمایش خانگی
نقد سریال آسپرین در شبکه نمایش خانگی

این بخش از قصه که به شدت از حیث جذابیت درام و فرم، پتانسیل تبدیل به یک فیلم مستقل را داراست،چنان ریتم و ساختار دقیق و حساب شده ای دارد که نشان می دهد سازندگان با هوشمندی از آن برای زدن سیلی اول به صورت تماشاگرشان بهره برده اند .

اینجا دیگر تلویزیون یا حتی سینما نیست که تماشاگر مجبور به تماشا شود یا امکان پس گرفتن بلیت خود را داشته باشد،بلکه فیلمساز باید چنان با قدرتی تماشاگر را حفظ کند که برای خرید دی وی دی های بعدی آماده و مشتاق شود.

به عبارت دیگر محور اصلی قصه از حیث مضمونی به گونه ای است که سریال با پیروی از الگوی وحدت در عین کثرت، هم ابعاد معمایی – جنایی پیدا می کند و هم از حیث روانشناسی و فلسفی، تاول پذیر می شود و هم می توان سویه اجتماعی آن را پررنگ دانست.آسپرین در واقع نوعی بازنمایی روانشناختی انسان معاصر ایرانی است که دچار فراموشی و نسیان شده وهویت فردی و اجتماعی خود را در پس تجربه دشوار و پاردوکسیکال مدرنیته از یاد برده است.

نقد سریال آسپرین

فیلم تلاشی است هم برای بازخوانی این تجربه سخت و هم بازگردندان آدمی به زندگی واقعی و واقعیت زندگی. ضمن اینکه تلویحا بر این نکته تاکید می کند که می توان گذشته را گذشته تلخ و رنج آور را در بازسازی هویت تازه به آینده بهتری پیوند زد و از سیطره دیروز رها شد. آسپرین این موقعیت را از طریق روایت موازی و با خرده داستان هایی که از حیث معنا و نسبتش با فلسفه قصه در هم تنیده شده روایت می کند که شاید کمی گیچ کننده به نظر برسد. ضمن اینکه از همان ابتدا ذهنیت و پیش بینی مخاطب را نسبت به شخصیت های قصه و روند داستان در یک ساختار شکنی دراماتیکی قرار داده و پیش بینی پذیری آن را کم می کند لذا تجربه خود این موقعیت نیز مخاطب را در یک تعلیق دائم قرار می دهد که این تعلیق پذیری البته متناسب با روح قصه و همان نسبیت گرایی تجربه مدرنیته است.

نقد سریال آسپرین در شبکه نمایش خانگی
نقد سریال آسپرین در شبکه نمایش خانگی

با این حال نباید سویه روانشناختی قصه را فراموش کرد. تمام عناصر و مولفه های درام با همه پیخ و خم های فرمیکش در خدمت تبیین موقعیت پیچده و دشوار انسان معاصر ایرانی در تاریخ کنونی است. نیما فارغ از اینکه شخصیت حقیقی در نسبت با ذات قصه است می تواند نمادی از همین انسان باشد. انسانی که در تجربه مدام هویت طلبی خود، استحاله ذهنی و روحی گوناگونی را از سر می گذارند.

با این حال قصه به واسطه چند لایه بودن خویش تفسیر مطلق و نهایی از شخصیت ها و قصه هایشان را در اختیار مخاطب قرار نمی دهد و این خود یک تعلیق درونی ایجاد می کند تا بیننده قصه را دنبال کند.

آسپرین تجربه جدیدی در سریال سازی است که گاه احساس می شود در یک ترکیب ژانری شتاب زده دچار پیچدگی های تصنعی می شود. ریتم بالای روایت نیز به این ماجرا می افزاید اما به نظر می رسد کارگردان در همان دو قسمت اول اطلاعات مختلف و زیادی را به مخاطب می دهد که هضم آن و درک نسبت منطقی آنها با هم دشوار است اما اکنون زمان قضاوت نیست.

هر روز با جدیدترین عکسها و حواشی داغ بازیگران + آخرین اخبار سینمای ایران و جهان + دانلود برنامه ها و سریال های تلویزیون با سایت ستاره سینما و تلویزیون همراه باشید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code